Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Εισβολή.



Μετά την απόλυτη επιτυχία που είχε η επιχείρηση κατάληψης του Ελληνικού κράτους οι δυνάμεις της Τρόικα προετοιμάζονται για την δεύτερη φάση του σχεδίου.

Αυτήν την φορά το σχέδιο δείχνει εισβολή και στα σπίτια μας.

Γιατί δεν μπορεί και ο ποιο καλόπιστος  πολίτης να δεχτεί άλλη δικαιολογία εκτός της εισβολής και κατάληψης, για την απόφαση της ξενοκίνητης κυβέρνησης να ζητήσει την απογραφή, μέσω της φορολογικής δήλωσης, όλων των πολύτιμων περιουσιακών στοιχείων που κρατά ο καθένας μας σπίτι του.

Και ας μην βιαστεί να πει κάποιος ότι όποιος είναι νόμιμος δεν έχει να φοβηθεί τίποτε. Σε καταστάσεις πλήρους κατοχής ότι ήταν νόμιμο χθες, ίσως να μην είναι σήμερα.

Καλό θα ήταν πάλι να αποφύγουν τα μνημονιακά παπαγαλάκια την δικαιολογία, ότι έτσι θα διευρυνθεί η φορολογική βάση και θα πληρώσουν οι πλούσιοι. Έχει ξανακουστεί χιλιάδες φορές μέχρι τώρα.
Κανένας δεν θα κυνηγήσει τον πλούσιο, την φτωχή μαρίδα θέλουν να ελέγξουν. Αυτό άλλωστε κάνουν μέχρι σήμερα, αυτό ξέρουν καλά, αυτό θα συνεχίσουν να κάνουν.

Και εντάξει.
Σε ποιο «πολιτισμένες» χώρες η ζωή του κάθε πολίτη είναι ανοιχτό βιβλίο.

Η χρήση πιστωτικών καρτών, η ασφάλιση πολύτιμων αντικειμένων και οι διαθήκες (αφήνω στην εγγονή μου την κουνιστή πολυθρόνα μου) ευνοούν τον έλεγχο της καθημερινής ζωής του καθενός.
Με αυτόν τον τρόπο οι κυβερνήσεις απομυζούν τον πολίτη σε κάθε του κίνηση για να μπορέσουν με την σειρά τους να εξυπηρετήσουν το ασύλληπτης διάστασης δημόσιο χρέος που έχει δημιουργηθεί.

Γιατί ζούμε σε μια κοινωνία που δεν είναι ακριβώς ι καπιταλιστική αλλά είναι κοινωνία χρέους, μια οικονομία που βασίζεται στο χρέος.  

Οι πάντες χρωστάνε στους πάντες και οι κυβερνήσεις κανείς δεν ξέρει σε ποιους.

Το παγκόσμιο χρέος είναι κατά τι μεγαλύτερο από το παγκόσμιο ΑΕΠ.

Και έτσι οι κυβερνήσεις έπαψαν να βλέπουν τους πολίτες ως ανθρώπινα όντα αλλά τους αντιμετωπίζουν μόνο βάσει της φοροδοτικής τους ικανότητας.

Γίναμε υποζύγια, σκλάβοι στο κράτος και στο σύστημα που, υποτίθεται, ότι θα πρέπει να μας υπηρετεί.

Το δαχτυλίδι με το μπριγιάν που σου χάρισε η γιαγιά σου, έχει φορολογηθεί με τον σωστό τρόπο;
 Έχει πάρει η Τρόικα το μερίδιο που της αναλογεί;       

Έλεγχος, έλεγχος παντού. Έλεγχος και μάλιστα για περιπτώσεις που είναι σίγουρο ότι δεν θα αποδώσουν, αλλά μόνο και μόνο για να γίνεις δεκτικός σε αυτόν τον τρόπο ζωής.

Έλεγχος για να γνωρίζεις κάθε στιγμή της ζωής σου ποιος είναι το αφεντικό.

Για να θεωρήσεις την σκλαβιά και την υποταγή σου ως κάτι φυσιολογικό.

Εισέβαλαν στην ζωή σου, εισέβαλαν στο σπίτι σου και νοιώσε ευτυχισμένος που σε αφήνουν να ζήσεις την μίζερη ζωή σου


Δημοσίευση σχολίου

Φίλοι...