Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Νασρεντίν Χότζας



Και ένα ανέκδοτο με τον Νασρεντίν Χότζα:

Ένας φτωχός οικογενειάρχης,  ζούσε σε ένα δωμάτιο με την πολυμελή οικογένειά του, πήγε στον Χότζα και του ζήτησε ένα πιο μεγάλο σπίτι.
- Αγαπητέ μου Χότζα, θέλουμε ένα πιο μεγάλο σπίτι, γιατί δεν μπορούμε να ζούμε η γυναίκα μου και εγώ, τα τόσα μας παιδιά και συγγενείς όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο, έκλαψε ο δύσμοιρος άνθρωπος.
Ο Νασρεντίν τον ρώτησε αν έχει ζώα στην αυλή του.
- Έχω, του απάντησε.
- Τότε απόψε βάλε και τις όρνιθες μαζί σας, τον συμβούλεψε ο Νασρεντίν.
Τις βάζει ο άνθρωπος και πάει το επόμενο πρωί στον Χότζα.
- Αγαπητέ μου Χότζα, είμαστε χειρότερα, σκάσαμε όλοι μαζί και με τα ζώα.
- Έχεις και άλλα ζώα; τον ρώτησε ο Νασρεντίν.
- Έχω, είπε ο άνθρωπος, σκύλο και γάτο.
- Απόψε βάλε και αυτά μαζί.
Τα βάζει ο καημένος και πάει ξανά το επόμενο πρωί για να κλάψει απαρηγόρητος.
Ο Νασρεντίν τον ρωτάει και πάλι:
- Μήπως έχεις και κανέναν γάιδαρο στην αυλή;
- Ναι, του απαντά ο άνθρωπος.
- Απόψε βάλε και αυτόν και έλα αύριο.
Την επομένη πάει απαρηγόρητος. Τότε ο Νασρεντίν του λέει:
- Απόψε βγάλε το γάιδαρο έξω και έλα αύριο.
Την επομένη ο άνθρωπος πάει χαρούμενος και του λέει:
- Ευχαριστούμε Χότζα μου, είμαστε λίγο καλύτερα.
- Απόψε βγάλε λοιπόν και τις όρνιθες, αύριο το σκύλο και μεθαύριο τη γάτα.
Έτσι κάνει ο άνθρωπος και πάει χαζοχαρούμενος στον Χότζα και τον ευχαριστεί θερμά για τη βοήθειά του και του λέει:
- Να  σαι καλά Χότζα μου, τώρα ανασάναμε, σε ευχαριστούμε πολύ, πολύχρονος να σαι!

Ένα ανέκδοτο που μάλλον προφητεύει το μέλλον της Ελλάδος για τα (αρκετά) επόμενα χρόνια.
Κάθε φορά, λίγο πριν τις εκλογές, ή όταν τα πράγματα παίρνουν λίγο διαφορετική τροπή, οι εντολοδόχοι θα αφαιρούν ή θα προσθέτουν και κάτι στους ώμους μας.

Παράδειγμα οι δηλώσεις του επιτρόπου Όλι Ρεν  για το θέμα του λάθους στον πολλαπλασιαστή.
Κανείς δεν αντιδρά; Τα πάντα είναι σωστά.
Υπάρχουν αντιδράσεις; Θα αλλάξουμε τον Γιώργο με τον Αντώνη, που θα συνεχίσει ακριβώς στο ίδιο μοτίβο, και μετά με τον Τσίπρα, αφού έχει δηλώσει πίστη στο σύστημα.


Αρκεί να σου δείξει το γυαλί έναν άνεργο να φωνάζει ότι ψάχνει για δουλειά ακόμα και με 300€ τον μήνα για να τρομοκρατηθείς.
Αρκεί να δεις έναν άστεγο να κοιμάται στο πεζοδρόμιο για να νοιώσεις ευτυχισμένος στην μιζέρια σου. 

Ο χότζας έχει δίκιο.

Η φτώχια είναι στο μυαλό σου.
Αν σε πατήσω πολύ δυνατά και μετά σε αφήσω για λίγο να ανασάνεις θα με ευγνωμονείς.




Δημοσίευση σχολίου

Φίλοι...