Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Η σωτηρία διά της Εκκλησίας και εν τη Εκκλησία.



Μετά πολλών επαίνων και ακόμα περισσότερων καταλήψεων, απορρίφθηκε η πρόταση Φορτσάκη για ηλεκτρονικό δημοψήφισμα στα ΑΕΙ. 

Η αντιπάθεια και μόνο στο πρόσωπο του εν λόγω κυρίου, από μεγάλη μερίδα φοιτητών και όχι άδικα, θα μπορούσε να ήταν ένας ισχυρός λόγος απόρριψης της εν λόγω πρότασης. 

Άλλωστε η φράση «φοβού  τους Δαναούς και δώρα φέροντες» συνεχίζει να στοιχειώνει τούτον τον τόπο πολλούς αιώνες μετά.
.
Όμως τι πρότεινε ο κ, Φορτσάκης;
Άμεση Δημοκρατία! Δημοψηφίσματα.   
Μάλλον απελπισμένος πρέπει να είναι, αλλά το πρότεινε!

Και πως αντέδρασαν οι φοιτητές;
Φοβούνται μην και καταργηθούν οι (κομματικοί) φοιτητικοί σύλλογοι. 

Εκεί στο Πανεπιστήμιο, εκεί που θα έπρεπε να είναι η σπίθα αμφισβήτησης του σάπιου κατεστημένου της χώρας, εκεί απορρίφθηκε η πρώτη επίσημη πρόταση για άμεση Δημοκρατία. 

Προκάτ φαγητό, προκάτ ιδέες, προ-μασημένες, έτοιμες προς χώνεψη. 

Τα παιδιά μας δεν τολμούν να σκεφθούν, δεν τολμούν να αμφισβητήσουν δεν τολμούν να προτείνουν. 

Γιατί αυτή η πρόταση έπρεπε να είναι αίτημα των φοιτητών και όχι να ακουστεί από τα χείλη ενός υπηρέτη του συστήματος. 

Τα παιδιά μας καθρέπτης του εαυτού μας.
Ενεργούν και αποφασίζουν μόνο κάτω από την κομματική ομπρέλα.
Η σωτηρία μας, η πολιτική αλλά και η εργασιακή ανάδειξη μόνο μέσα από τα κόμματα. 

Δεν έχει σημασία κάτω από πιο, αρκεί να είσαι κάτω από την ομπρέλα κάποιου κόμματος. 

Να είσαι μαζί με άλλους, να ορκίζεσαι στα ίδια ιδανικά τους ίδιους στόχους. 

Να νομίζεις ότι έτσι θα φτιάξεις έναν κόσμο καλύτερο. 

Χωρίς να μπορούν να καταλάβουν πως η συμμετοχή και μόνο σε όποιον πολιτικό ή ιδεολογικό συνασπισμό, όσο ριζοσπαστικός και αν φαίνεται, απλά τους μπάζει στο σύστημα και τους μεταβάλει πολύ εύκολα σε γρανάζια του. 

Ίδια ιδανικά, ίδιες ιδέες, φρέσκιες ριζοσπαστικές.
Ίδιες με αυτές που τιμούσε ο πατέρας και ο παππούς τους. 

Και στο μόνο που έχεις αλλάξει φίλε φοιτητή είναι ίσως το κούρεμα και η slang που χρησιμοποιείς. 

Φίλε μου φοιτητή.
Αντί λοιπόν να με αμφισβητήσεις, να με αποδοκιμάσεις, ή ακόμα και να με τιμωρήσεις εμένα τον πατέρα σου, για το κακό που έκανα στο μέλλον και στην πατρίδα σου, αναμασάς τις ίδιες ιδέες τα ίδια συνθήματα που αναμασούσα και εγώ, ακολουθείς τις ίδιες σημαίες που ακολουθούσα και εγώ, και θα κάνεις ακριβώς τα ίδια λάθη που έκανα και εγώ και ο παππούς σου αλλά και ο προπάππος σου.

© HeadWaiter.
Δημοσίευση σχολίου

Φίλοι...