Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Από το αυτί και στον δάσκαλο



Λένε πως μια φωτογραφία ισούται με χίλιες λέξεις.
Αλλά μια γελοιογραφία με ακόμα περισσότερες. 

Ειδικά όταν μάλιστα όταν αυτή έρχεται από τα βάθη του χρόνου για να μας θυμίσει πως δεν αλλάξαμε. 

Ποτέ το πάθημα δεν έγινε μάθημα.
Τούτη δω η χώρα πάντα από το αυτί και στον δάσκαλο. 

Ποτέ δεν ενηλικιωθήκαμε.
Ποτέ δεν είδαμε τις άπειρες δυνατότητες του Ελληνισμού. 

Πάντα στις παρυφές της Ευρώπης, πάντα περιμένοντας την κηδεμονία και την νουθεσία των Ισχυρών. 

Πάντα ο φτωχός συγγενής, που ζει στην σκιά των πλουσίων και που θα πρέπει να είναι υπόχρεος, ευτυχισμένος με την γενναιοδωρία τους. 

Και δεν έχει σημασία αν ο Ισχυρός της στιγμής βρίσκεται στην Δύση ή στην Άγρια Δύση, στην Ανατολή ή στην Άπω Ανατολή. 

Εμείς θα τρέξουμε να του υποβάλουμε τα σέβη μας.
Εμείς θα τρέξουμε να υποστηρίξουμε τα συμφέροντά του, ακόμα και τις κρυφές του επιθυμίες.  

Αυτό το έθνος ποτέ δεν θα ενηλικιωθεί. 


Δημοσίευση σχολίου

Φίλοι...