Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Προστατεύοντας τους προστάτες.



Είμαι αριστερός, είμαι δεξιός, είμαι κεντρώος,  προοδευτικός , σοσιαλιστής, κομμουνιστής, διαβάζω Έγκελς, λατρεύω τον Μαρξ, είμαι οπαδός του Άνταμς, μου αρέσει ο Προυντόν και ο Μπακούνιν,  πιστεύω στην Δημοκρατία, αγωνίζομαι για δικαιοσύνη, προστατεύω το περιβάλλον, αγαπώ την φύση.
Δεν είσαι τίποτε.

Είσαι φτηνό κρέας, πιόνι, ανδράποδο.

Και δεν τους ενδιαφέρει η ιδεολογία σου, ή τι πιστεύεις, αρκεί να είσαι μέσα στο μαντρί. Αρκεί να είσαι μετρήσιμος.

«Τον Ριζοσπάστη και ένα Marlboro παρακαλώ»
Ένα ιδεολόγημα  από τα εφηβικά μου χρόνια, με σκοπό να από-δείξει το άκαιρο του κομμουνισμού.

Ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου για να αποδειχθεί ότι ισχύει για όλους και όλα.

Υπάρχει μια αλυσίδα που κάνει τα σκυλιά ευτυχισμένα.

Έχει μήκος 50-100 μέτρα. Δεμένη σε ευθεία γραμμή ανάμεσα σε δυο σταθερά σημεία. Έτσι ο σκύλος μπορεί να τρέχει πάνω κάτω ανάμεσα στις δυο σταθερές.

Ακριβώς αυτό έχει πετύχει για τον άνθρωπο η σημερινή Άρχουσα Τάξη.

Μια αλυσίδα, με διαφορετικό μήκος για τον καθέναν από εμάς αλλά μια αλυσίδα.

Διαφορετικό μήκος για τον Γιώργο ή τον Αντώνη αλλά μια αλυσίδα για όλους.

Για κάποιον το μήκος ισοδυναμεί με την απειλή διακοπής της σύνταξης, για κάποιον άλλον η φυλακή, ακόμα και η φυλάκιση χωρίς αιτία, μόνο για παραδειγματισμό.   

Δεν έχει σημασία. Η αλυσίδα είναι εκεί, μέχρι εκεί μπορείς να φτάσεις.

Και με βιτρίνα την ιδεολογία κρύβεις το αληθινό αίτιο. Την Εξουσία και το χρήμα.

Ας μην μιλήσω για το ξεγύμνωμα της ποιο «δημοκρατικής χώρας» στον κόσμο με την υπόθεση Snowden, ούτε για τον ηγέτη της που υποτίθεται ότι προέρχεται από μια μειονότητα.

Ας αρκεστώ στην χώρα μου.

Από βήματος Βουλής ο πρώην Πρόεδρός της κατήγγειλε πως το  κλείσιμο της ΕΡΤ έγινε μόνο για να μην έχει αντίπαλο η digea  στις ψηφιακές συχνότητες.

Το «μαύρο» της ΕΡΤ μόνο για να γεμίσουν οι τσέπες όσων μας πουλάνε ιδεολογία και δημοκρατία.
Μικρός ο κόσμος και όσο πλησιάζεις την Άρχουσα Τάξη βλέπεις να μικραίνει ακόμα ποιο δραματικά. Τα ίδια πρόσωπα οι ίδιες οικογένειες σε διαφορετικούς ρόλους.

Δεν πρόλαβε να διαβάσει το μνημόνιο, αλλά ξανάγινε Υπουργός.

 Φέσωσε την Eurobank, μέσω Coca Cola, αλλά αυτό δεν ήταν εμπόδιο για να του παραδοθούν τα ινία της τράπεζας.

Έφυγε από τον Ολυμπιακό, αλλά συνεχίζει να είναι πρόεδρος της Ελλάδος Α.Ε.

Οικογενειοκρατία στην Βουλή αλλά και στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Δεν έχει σημασία τι πιστεύεις, τι ψηφίζεις, αρκεί να μην φύγεις από το σύστημα.

Αρκεί να δώσεις την ψήφο σου σε κάποιον ή και να μην ψηφίσεις καθόλου.

Το σύστημα ξέρει τον τρόπο να δικαιολογήσει και να ενσωματώσει την ψήφο σου στα συμφέροντά του.
20% η Ν.Δ, 10% το ΠαΣοΚ; Όχι δεν μας έφτυσε ο Ελληνικός λαός, ζήτησε κυβερνήσεις συνεργασίας. 

Δηλαδή υπάρχει κάποιος, (θα μιλήσω για το μέλλον και ας παρεξηγηθώ) που να πιστεύει ότι αν αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ ζητήσει κυβερνητικό εταίρο δεν θα στραφεί προς το ΠαΣοΚ ή και στην Ν.Δ.;

Κυβερνητική σταθερά ο Βενιζέλος. Πάλι αντιπρόεδρο τον βλέπω. Πάλι θα θυσιαστεί για την πατρίδα.

Πάλι με βλέπω να ψάχνω στα σκουπίδια για φαγητό όσο αυτοί θα με σώζουν. 

Αλλάζουμε θέσεις, αλλάζουμε πιστεύω, αλλάζουμε το νόημα των λέξεων, μακραίνουμε λίγο την αλυσίδα, μόνο και μόνο για να παραμείνουμε στην εξουσία και να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα που πρέπει να εξυπηρετηθούν.

Οι υπόλοιποι είμαστε αναλώσιμοι.

Ένας όχλος που ακόμα και η σφαγή του, δεν είναι ικανή να του δώσει την αξιοπρέπεια ή την λευτεριά του.

Ένας όχλος που αγωνίζεται και φωνάζει για συμφέροντα άλλων.

Ένας όχλος που πάντα θυσιάζεται, για να σωθεί ο Βασιλιάς, έστω και αν αυτός,( ο Βασιλιάς), είναι το τελευταίο πιόνι στην σκακιέρα.

© HeadWaiter
Δημοσίευση σχολίου

Φίλοι...